Onderzoek nergens op geschoeid

Hier bij Frunning proberen we niet al te veel waarde te hechten aan wetenschappelijke onderzoeken over barefoot-style hardlopen.
Dat is niet omdat we onze kop in het zand steken; we hebben immers momenteel het tij mee; steeds meer onderzoeken laten gunstige resultaten zien. Sterker nog, er is wereldwijd nog nooit ook maar één onderzoek geweest wat heeft aantoont dat de ‘moderne hardloopschoen’ gunstige effecten zou hebben, noch op het gebied van blessurepreventie ,noch wat betreft snelheidsvoordelen.
We hebben simpelweg een gezonde argwaan wat betreft onderzoeken.

Het gaat natuurlijk te ver om alle onderzoeken af te doen als onzin, maar er zijn redenen genoeg om met de nodige scepsis te kijken naar allerlei onderzoeksresultaten:

  • Maar al te vaak is het zo dat er voor een onderzoek met een bepaalde uitkomst er wel weer een ander onderzoek is wat het tegendeel ‘bewijst’. Voorbeelden te over: “Alcohol is slecht voor je! Oh nee, toch niet, mits je het houdt op 2 glazen per dag! Of trouwens, het is tóch slecht!” etc.
  • Daarnaast kun je vaak vraagtekens zetten bij de onafhankelijkheid van de onderzoekers. Elke dag zowat hoor je wel weer dat heel veel mensen baat hebben bij productX, waarbij aan het einde dan de opmerking “aldus de uitkomsten van een onderzoek in opdracht van producent X“.
  • Ook bij de kwaliteit van veel onderzoeken kun je je vraagtekens zetten; te kleine of niet goed gekozen onderzoeksgroepen, onbetrouwbare metingen, placebowerking, te weinig referentiemateriaal… dit allemaal en nog veel meer kan de uitkomsten van een onderzoek beïnvloeden.
  • Tot slot, en dat is misschien wel het belangrijkste, moeten die -al dan niet betrouwbare- onderzoeksresultaten leiden tot een mening, en het is bijna onvermijdelijk dat daarbij aannames en ‘vooringenomen’ standpunten een grote rol spelen. Net zoals statistieken kunnen deze resultaten vaak op totáál verschillende manier geïnterpreteerd worden! Voorbeeldje: verreweg de meeste mensen verdrinken in ondiep water, veel meer dan in de diepe zee. Dat moet dan wel héél gevaarlijk zijn, toch? De simpele (en trieste) waarheid is natuurlijk dat er nou eenmaal veel kleine kinderen juist in ondiepe wateren zwemmen (of vallen) en dus ook dáár vaker in de problemen komen…

Op hardloopgebied is veel onderzocht; de invloed van training, techniek, voeding, schoeisel, of juist het ontbreken van schoeisel; het is allemaal getest, beoordeeld en geïnterpreteerd.
Zoals gezegd ‘bewijzen’ de resultaten de laatste jaren steeds meer ‘ons gelijk’, toch geven we de voorkeur aan wat we maar de gezond verstand benadering zullen noemen; simpele logica, voorzichtig zijn met al te sterke standpunten, en alles gestaafd door ervaringen doorheen de eeuwen en natuurlijk van de laatste jaren.

Dat gezegd hebbende kwamen we een paar dagen gelden een èrg interessant artikel tegen op sportsscientists.com. Jawel, een website over… sport en wetenschap!
Het artikel is behoorlijk lang maar is zeker de moeite van het lezen waard; de auteur kijkt met een open blik naar het fenomeen, geeft duidelijk zijn mening en onderbouwt deze steeds goed. Hij is overtuigd van de voordelen van deze andere manier van lopen, maar is gelukkig ook niet bang kritische kanttekeningen te plaatsen. In grote lijnen zijn we het met de auteur eens, al willen we hier en daar graag een kanttekening plaatsen. Aangezien deze blogpost en het genoemde artikel al lang genoeg zijn zullen we dat bewaren voor een andere keer…

Om je alvast een idee te geven hier alvast een paar quotes:

There are more than a few people who have dismissed barefoot running as a fad.  And many will have labeled it a niche concept, practiced by a very small percentage of runners.  That’s only partly true.  If you think that barefoot running has nothing to do with you, think again.  You may not have discarded your shoes, but the truth is the the shoes you are running in have already been influenced by the concepts that drive the barefoot running movement.

So all in all, it doesn’t look great for shoes.  There are a couple of confounders in this line of thinking, which I’ll address at the end, but the lack of evidence for shoes doesn’t hurt the idea that maybe the foot is best, and we should be discarding the shoes and trusting our feet.

So that’s great news, right? It says that barefoot running is the way to go? In theory. The problem is that making that transition from wearing shoes to running barefoot involves significant risk, and Lieberman’s research shows why.  And if you’re not careful, then you actually end up INCREASING the loading rate and the impact force, because you run “badly” without the protective elastic shoe dissipating that force as was shown in that middle graph above.

Now, we’re pretty amazing machines, and I can assure you that most people will be able to learn how to run barefoot effectively. That is, with a little practice, they’ll begin to make the adjustments that move them from that high risk group who heel-strike to a more cushioned forefoot strike.

The point is that there should never to a single approach to an injury problem.  I think there’s no doubt that someone who is chronically injured may have their best chance in trying barefoot running.  But this cannot come at the expense of a holistic view (and I must emphasize, Davis is not guilty of this), and so I’d put barefoot running forward as part of a solution, something to try, and if you are one who succeeds, then go with it.  But if not, then look elsewhere, and don’t worry, it’s not as simple as some are suggesting.

Voor de rest en de eindconclusie verwijzen we je graag naar het artikel, al stellen we het op prijs als je nog even terugkomt om hier je mening te posten!

Op Chat’n'Run.nl loopt al jaren (sinds 2006!) een erg interessant en vermakelijk topic Lopen op blote voeten. Forumlid iRun postte daar een link naar het bovengenoemde artikel. Iedereen die geïnteresseerd is in barefoot-style hardlopen zou daar eens een kijkje moeten nemen; veel forumleden met gezamenlijk een schat aan ervaringen, een aanrader!